23. desember 2009 hélt ég af stað í ferðlag sem mig hafði dreymt um í langan tíma. Þá fór ég frá Íslandi með one way ticket í heimreisu næstu 9 mánuðina. Áfangastaðir munu fara eftir stemmningu, tilviljunum og budgeti.

Hér mun ég halda út stafrænni dagbók.

"Just Do It" - Dan Wieden

iPodinn

Einn hlutur sem hefur spilað stóra rullu í ferðinni er það iPodinn minn. Hefur komið mér í gegnum langar ferðir, verið minn besti vinur á köflum (ásamt myndavélinni) og sofna oft útfrá góðri tónlist á kvöldin.

Ég hef verið mjög heppinn hingað til með að týna ekki neinu (7,9,13..knock on a wood og allt það) einsog kreditkorti, vegabréfi eða öðru slíkum nauðsynjum.

En með nokkurra daga millibili þá var ég greinilega eitthvað kærulaus. Í fyrra skiptið var það þegar ég var í Toronto og ég og Jackie vorum að borða á húsþakinu þar sem hún var með vinnustofu. Hún þurfti að fara hitta kúnna og ég varð eftir. Var að hlusta á tónlist en stóð svo upp og fór eitthvað að mynda. Gleymdi honum á borðinu og fattaði það ekki fyrren um kvöldið og þá var byggingin læst. Kom svo við daginn eftir og þá hafði einhver heiðarlegur skilað honum inn í afgreiðsluna.

Í seinna skiptið var það á leiðinni í rútunni frá Toronto til Montreal. Þá var ég kominn úr rútunni og lagður af stað þegar það kom stelpa sem hljóp á eftir mér en þá hafði iPodinn dottið úr vasanum og var eftir í rútunni.

Minn besti vinur á löngum köflum

Afgreiðslukonan veitir mér formlega afhendingu á iPodinum

Þetta er stelpan sem hljóp á eftir mér eftir rútuferðina en ég hitti hana fyrir algjöra tilviljun á tónleikum nokkrum dögum síðar. Kærastinn fylgdist vel með á kantinum hvort að myndatakan færi ekki siðsamlega fram.