23. desember 2009 hélt ég af stað í ferðlag sem mig hafði dreymt um í langan tíma. Þá fór ég frá Íslandi með one way ticket í heimreisu næstu 9 mánuðina. Áfangastaðir munu fara eftir stemmningu, tilviljunum og budgeti.

Hér mun ég halda út stafrænni dagbók.

"Just Do It" - Dan Wieden

Á fyrstu árum mínum í grunnskóla dreymdi mig um að eignast svokallaðan fighterjakka. Þeir voru allsráðandi hjá eldri töffurunum í hverfinu og voru þeir oftar en ekki búnir að sauma bætur á ermina, oftast með e-i þungarokkshljómsveit einsog Iron Maiden.
Jakkarnir fengust í vinnufatabúðinni en besta úrvalið af bótum var á efri hæðinni í kringlunni. Mamma var hinsvegar ekki fús til að fjárfesta í einu stykki fighterjakka. 

Annað var með Sóla vin minn. Hann átti fighterjakka (þó ekki alveg ekta) og hann var einnig snoðaður með topp á sama tíma. Deadly blanda. Ég man varla eftir eldri bróður hans, Sigga, án þess að hafa verið í fighterjakka á sínum unglingsárum.

Við Sóli höfum reynt að halda heiðri jakkanna uppi og á meðan ferðalagi mínu stóð þá vorum við í tölvupóstssamskitpum varðandi fighterjakkana og ég mun birtu þau á blogginu mínu (baldurkristjans.tumblr.com/) innan skamms.

Planið okkar var að fara saman eftir vinnu á föstudegi í vinnufatabúðina, skella okkur á sitthvoran fighterjakkann (borga með reiðufé) og fara svo á hamborgarafabrikunni og borða burger (must að sitja við barinn) og skella okkur svo útá lífið í jökkunum. 

Það mun að sjálfsögðu gerast, nema hvað að ég bara VARÐ að taka forskot á sæluna þegar ég sá einn notaðan jakka í second hand búð í Kanada.

Sorry Sóli en ég skal lofa þér að representa jakkann hérna í N-Ameríku alveg í drasl.